Uderzenia „Oresznikiem” przeciwko Ukrainie dla Rosji — to nie skuteczne narzędzie wojny, lecz ważny element psychologicznej presji na Europę. Tego rodzaju ataki rakietowe przede wszystkim pełnią funkcję sygnału politycznego. I właśnie to jaskrawo zilustrował zmasowany atak z 24 maja 2026 roku. Chociaż Rosja zastraszała przede wszystkim swoimi „wunderwaffe”, z punktu widzenia niszczenia konkretnych celów to właśnie „Oresznik” zademonstrował skrajnie niską skuteczność.
Zgodnie z danymi ISW oraz źródeł ukraińskich, podczas ataku 24 maja Rosja wykorzystała aż dwie rakiety „Oresznik”. Jedna z rakiet uderzyła w rejon Białej Cerkwi, powodując uszkodzenia infrastruktury cywilnej, w tym spółdzielni garażowej. Druga, zgodnie z dostępnymi danymi, w ogóle uległa awarii i spadła na terytorium okupowanego przez Rosję obwodu donieckiego.
Uderzenia „Oresznikiem” od samego początku miały w większym stopniu efekt psychologiczny i informacyjny, a w znacznie mniejszym — służyły realizacji czysto wojskowych zadań. Celem demonstracji nowych „wunderwaffe” przez Putina jest zwiększenie presji na państwa europejskie.
I jeśli za pierwszym razem użycie „Oresznika” rzeczywiście było odbierane jako niepokojący sygnał, to za trzecim razem Rosja osiągnęła raczej odwrotny efekt. Jak wynika z klasycznej teorii odstraszania, jest ono skuteczne wtedy, gdy groźby są wiarygodne i postrzegane jako realne. Jeśli system zaczyna demonstrować awarie, nieprzewidywalność lub ograniczoną skuteczność, jego funkcja odstraszająca słabnie.
Reakcja państw europejskich, w tym Polski, wskazuje na stopniową adaptację do rosyjskiej eskalacji. Im bardziej widoczne stają się problemy techniczne „Oresznika”, tym słabiej działa mechanizm odstraszania, na którym opiera się ta strategia Rosji.
Z europejskiego punktu widzenia oznacza to, że logika ustępstw wobec szantażu traci racjonalne uzasadnienie. Przeciwnie, wzmacnianie wsparcia dla Ukrainy staje się elementem ograniczania przestrzeni dla dalszej eskalacji. W tym sensie wątpliwe sukcesy „Oresznika” nie wzmacniają strategicznych pozycji Rosji, lecz stopniowo podważają same fundamenty tych pozycji.
„Wschody” – niezależny projekt o emigracji, życiu w Europie i sytuacji za nową żelazną kurtyną. Wesprzyj „Wschody”
